jammogjáÞórey Ómarsdóttir

Þetta líka fína blogg hér á íslensku og allt, ha? Var alveg búin að steingleyma að þetta væri til. Þessa dagana blogga ég á wordpress... um allskonar á ensku, til dæmis ljóð og svo er ég að skrifa sögu þar líka :)

endilega ef einhver kemur hingað einhverntímann... þið finnið mig þar :)

kv Þórey

Rosemary 2 hlutiÞórey Ómarsdóttir

 

Kvöldið byrjaði rólega. Þau spjölluðu lítillega um gömlu konuna en ekki of mikið. Oliver útskýrði að hann og Kari væru barnabörn systur Rosemary, en þær hefðu ekki þekkst. Ættleiðingarskjölin voru skjöl systranna, en móðir þeirra lét þær frá sér vegna aðstæðna. Einstæðar mæður voru hneiksli á þeim tíma.

-Svo þær eru tvíburar?

-Já. Það er í fjölskyldunni. Hann glotti og Dani brosti á móti. Svo hann og Kari voru tvíburar.

Eftir þetta fór umræðan að snúast meira um þau. Áhugamál, skoðanir... Dani uppgötvaði að þau voru ósammála um ótrúlega margt, en svo eins og ein manneskja þegar kom að öðrum hlutum. Þau voru djúpt sokkin í samtal þegar bjórglasi var skellt harkalega á borðið svo froðan gusaðist um allt.

Dave og Kevin. Frábært.

-Hver er þetta? Spurði Dave dónalega, en hann sá yfirleitt um að tala.

-Oliver Morgan. Sagði Oliver áður en Dani náði að svara, og rétti fram hendina. Dani til mikillar furðu tók Dave í hendina á Oliver og hristi. -Dave Marsh, sagði hann en bætti svo við, -kærastinn hennar Dani hérna.

Dani leit snöggt á hann með morðaugnaráði. -Hypjaðu þig Dave.

Félagarnir tveir skellihlógu og Dave sló í bakið á Oliver. -Hvað er þetta? Má maður ekki grínast í þér? Oliver brosti bara þvingað og leit á Dani. -Við vorum rétt að fara?

Dani brosti fegin og kinkaði kolli meðan hún stóð upp og smeygði sér í jakkann. Dave greip tækifærið og tók um mittið á henni. -Hvað liggur á?

Hún pillaði hendurnar af sér og gaf honum olnbogaskot. -Ég er ekki í stuði fyrir svona kjánaskap núna strákar. Dave gerði sig líklegan til að taka aftur um hana en Oliver var á undan. Hann lagði handlegginn um axlirnar á henni og þrýsti henni að hliðinni á sér. -Tilbúin elskan? Sagði hann mjúklega og kyssti hana lauflétt á kinnina. -Skemmtilegir náungar, hvíslaði hann svo upp við andlit hennar áður en hann rétti úr sér og fylgdi henni upp að afgreiðsluborðinu. Hann borgaði og þau forðuðu sér út.

-Þeir láta mig vonandi í friði í einhvern tíma núna, hló Dani þegar þau voru komin smá spöl frá kaffihúsinu.

-Gæti verið. Svaraði Oliver og yppti öxlum. -Ég myndi samt ekki láta það stoppa mig ef einhver náungi myndi slá eign sinni á fallega konu.

Dani þagði bara og gætti sín að horfa ekki á hann. Svo safnaði hún hugrekki.

-Var það það sem gerðist þarna áðan...? Sagði hún loks. Hann hló og stoppaði. Snéri henni að sér. -Var það ekki augljóst?

-Ég hélt þú værir bara að þykjast, til að redda mér. Hún roðnaði og vætti varirnar ósjálfrátt þegar hann horfði beint í augu hennar. Bilið á milli þeirra minnkaði rólega, eins og eðlileg hreyfing eða þróun, þar til hún fann hitann sem stafaði frá honum. Augnaráðið breyttist, hitnaði, dökknaði, og hann kyssti hana mjúklega.

Veröldin stöðvaðist, vindurinn þagnaði og stjörnurnar dönsuðu á gangstéttinni í kringum þau. Fullkomið andartak.

Rosemary 1 hlutiÞórey Ómarsdóttir

 

„Ég sit við glugga í litlu herbergi, bíð eftir að deginum ljúki og svefn létti byrgðunum af öxlum mér. Líf mitt hefur hlaupið hjá án nokkurra áþreyfanlegra sannana, tilvist mín er engum til gleði. Ég á engin börn og hef ekki afrekað neitt eftirminnilegt. Engum mun bregða við fregnir af fráfalli mínu og engin tár munu væta hvarma. Kannski er betra að fara svo hljóðlega, valda engum sorg eða eftirsjá. Kannski er betra að deyja á sama hátt og ég lifði..."

                Hún leit upp og starði fram fyrir sig. Strauk lausan lokk aftur fyrir eyra og velti fyrir sér hvort hún myndi hugsa svona á dánarbeðinu. Hún átti foreldra og systkini, vinkonur... en líklega hafði Rosemary gamla líka átt fólk að þegar hún var ung. Fólk sem var nú annað hvort dáið, eða löngu búið að gleyma henni. Dani strauk upphandlegginn á sér til að losna við gæsahúðina og lagði svo frá sér bréfið. Gamla konan hafði dáið um nóttina og um morguninn var hún sótt til kistulagningar sem átti að fara fram strax eftir hádegi. Starfsfólk elliheimilisins bjóst ekki við mikilli mætingu og vildi koma þessu frá sem fyrst. Hún gat svo sem skilið það, Guð vissi að þörf var á herberginu, en henni fannst þetta hálf kaldranalegt. Hún hafði verið sett í að ganga frá eigum Rosemary og þrífa, en það fyrsta sem hún sá þegar hún kom inn í lítið loftlaust herbergið var handritað bréf í gluggakistunni.

                Hún snéri sér að fataskápnum og byrjaði að tína fötin ofan í kassa. Þetta var sorglegt verk sem hefði átt að vera í höndum einhvers nákomins henni. Einhvers sem renndi höndunum mjúklega eftir slitnu efninu og rifjaði upp gleðilegar minningar um gömlu konuna. Einhvers sem vissi af hverju pallíettukjóll hékk innan um allar bómullar peysurnar og ullarpilsin. Dani lagði kjólinn varlega efst í kassann og lokaði honum vandlega.

                Hún var að loka seinni kassanum, allt úr skúffum og af hillum, þegar Magda Hennings bankaði létt og gægðist inn. Dani brosti til indælu konunnar sem hafði unnið á heimilinu frá því hún var unglingur.

-Sæl vina, það er hérna ung kona sem ætlaði að vitja Rosemary. Sagði Magda og trítlaði inn á undan glæsilegri dökkhærðri konu á svipuðum aldri og Dani. -Ég sagði henni sorgartíðindin en bauð henni að líta á eigur gömlu elskunnar... hún leit á konuna og svo á Dani, -Hún má bara eiga það sem hún vill af þessu. Dani kinkaði kolli og Magda trítlaði fram aftur.

-Ég heiti Dani, sagði hún og rétti fram hendina.

-Kara Morgan, svaraði konan stuttaralega en tók þó í hendina á Dani. -Ég þekkti hana ekki, sagði hún svo, -bara svo þú vitir það. Ég rakst á nafnið hennar í ættleiðingarskrám og ákvað að leita hana uppi.

Dani brosti bara. Hvað átti hún svosem að segja? Hvaða ættleiðingaskrám? Þínum? Var hún amma þín?

Kara Morgan leit á kassana tvo og tómar hillurnar. -Er þetta allt?

-Já, svaraði Dani og klappaði á annan kassann. -Viltu líta á þetta?

Kara horfði í smá stund á kassann og svo á hendurnar á sér. Fyrsta merkið um tilfinningasemi.

Dani stóð upp og setti kassann með dótinu á lítið skrifborð sem stóð í horni herbergisins.

-Þetta eru hlutir, myndir og svoleiðis. Það eru bara föt í hinum kassanum, reyndar frábær pallíettukjóll sem hefð sæmt sér vel á hvaða balli sem er á... Hún þagnaði snarlega við augnaráð frá hinni konunni og roðnaði létt.

-Ég læt þig bara í friði.

Hún ranghvolfdi augunum og hristi hausinn þegar hún kom fram.  Alveg var það líkt henni að gera sig að fífli með óviðeigandi blaðri... Hún tók eitt skref í átt að lyftunni og snarstoppaði. Frábært. Áhorfandi að fallegum svipbrigðum...

-Góðan dag, sagði hann og var greinilega skemmt. Dani roðnaði meira og strunsaði af stað.

-Góðan dag. Sagði hún hálf kæft og ýtti á lyftuhnappinn. Ljósið ofan við dyrnar sýndi fyrstu hæð, aðra, þriðju, fjórðu... Hún leit niður og stökk fegin inn í lyftuna þegar hún opnaðist.

Hálftíma síðar var hún send upp aftur til að þrífa herbergið. -Þau hljóta að vera búin, þau þekktu hana ekkert. Varla hafa þau mikinn áhuga á gömlum fatadruslum og örfáum ljóðabókum. Dani yppti bara öxlum og hlýddi. Það þýddi ekkert að eiga við Susan Carr þegar hún var í vondu skapi, og nú var hún pirruð yfir að þurfa að ganga frá málum Rosemary gömlu. Venjulega sáu aðstandendur um það, en gamla konan hafði ekki verið heimsótt í mörg ár. Raunar var eina heimsóknin sem nokkur mundi eftir frá lögfræðingi sem stoppaði varla lengur en í fimm mínútur.

Dani steig kvíðin út úr lyftunni á fimmtu hæð. Hún var nú ekki venjulega svona kjánaleg gagnvart fólki, en parið hreinlega geislaði af sjálfsöryggi og glæsileika. Hver myndi ekki upplifa sig vanmáttugan í samanburði?

Hún bankaði á hurðina á herbergi 604 og gekk inn. Parið sat á rúminu með bréfið sem Dani hafði fundið og konan hnipraði sig í faðm mannsins. Afbrýðisemi hótaði að gægjast upp á yfirborðið. Ósanngjarnt að einhver væri svona myndarleg við að gráta. Svo hristi hún þetta af sér, aumingja konan var í tárum.

-Get ég eitthvað gert? Spurði Dani lágt og leit á manninn sem horfði beint á móti. Dökkblá augun horfðu alla leið inn að kviku hennar og bræddu hana gjörsamlega. Þegar hann brosti dauflega var hún algerlega bjargarlaus.

-Nei, en þakka þér fyrir. Sagði hann og konan leit upp.

-Afsakaðu mig, ég veit ekki hvað kom yfir mig, sagði hún og barðist við ekka. -Það var bara þetta bréf, ég... Hún hikaði og leit á manninn. -Það er svo sorglegt að við skildum ekki koma fyrr.

Dani kinnkaði kolli og leit að hurðinni. -Á ég ekki bara að...

-Ekki fara, greip Kari Morgan fram í fyrir henni og í fyrsta skipti fann Dani hlýju stafa frá henni.

-Þekktir þú hana?

Dani brosti og hallaði örlítið undir flatt. -Ja, líklega þekkti ég hana mest af þeim sem vinna hér. Hún leyfði mér stundum að lesa fyrir sig. En hún talaði aldrei við mig, og ég var ekkert að trufla hana með blaðri um mig eða veðrið. En hún virtist alltaf... Dani hikaði og leitaði að rétta orðinu.

-sátt.

Kari kinkaði kolli og rétti úr sér. Maðurinn rétti fram hendi, -Ég heiti Oliver Morgan.

Dani tók í hönd hans og skammaði sig í huganum fyrir að taka eftir að hann var ekki með giftingarhring. -Dani Hayes.

Kari leit á Dani og svo Oliver og sagði með vott af kátínu í röddinni, -Við systkinin ætlum að fá að eiga bréfið, eina ljóðabók og hálsmenið sem var í flauelskassanum. Er það í lagi?

-Já, að sjálfsögðu. Svaraði Dani og roðnaði enn einu sinni við augljósa tilkynninguna um að þau væru ekki par. Systkinin stóðu á fætur og bjuggust til að fara. Kari kvaddi og fór fram á undan Oliver. Hann tók aftur í hönd Dani  hikaði andartak svo hitinn læddist upp handlegg hennar og vafðist um brjóstið. -Værir þú fáanleg til að hitta mig eitthvert kvöldið? Til að tala um Rosemary? Hann brosti, -við verðum í bænum fram á sunnudag.

Dani brosti eins og asni og kinkaði kolli. -Jájá, ég... Það væri indælt. Hún hló lágt að sjálfri sér og leit upp. -Hvar og hvenær?

Hann sleppti hönd hennar og veiddi nafnspjald upp úr innri vasa á jakkanum sínum. -Bara hvenær sem er. Í kvöld? Á litla kaffihúsinu við aðalgötuna?

-Já. Klukkan átta?

Hann brosti og hikaði andartak áður en hann fór fram og skildi Dani eftir eina með hugsunum sínum og hlutum Rosemary gömlu.

Hún brosti út að eyrum og dæsti. Það var of langt síðan hún fór á stefnumót síðast. Hvort sem þetta var bara til að tala um Rosemary eða ekki, var þetta stefnumót. Og Oliver Morgan fengi að kynnast annarri hlið á Dani í kvöld. Enginn feimnis roði eða óaðlaðandi einkennisbúningur...

Eða þannig... Hugsaði hún þegar hún stóð fyrir framan spegilinn klukkan tíu mínútur í átta.

Hún var komin úr bláa kjólum og svuntunni, og í svartar buxur og ljósbláa kasmírpeysu sem féll af öxlunum og sýndi vel útlínur brjósta hennar. Venjulega fannst henni hún flott í þessum fötum, jafnvel kynþokkafull, en núna roðnaði hún bara og dæsti. Hún smeygði sér úr þessu og í gallabuxur og mussu sem var tekin saman undir brjóstunum. Mun hversdagslegra, öruggara og ekki eins augljóst.

Hún strauk yfir blágrænt efnið og dreif sig út. Hælarnir á stígvélunum glömruðu á gangstéttinni allar þrjár mínúturnar sem það tók hana að ganga að kaffihúsinu. Hún fór inn og leit í kringum sig. Frábært. Dave Marsh og Kevin Miller sátu við eitt borðið og hámuðu hana í sig með augunum. Þeir voru alræmdir fyrir kvensemina, en Dani var líklega ein af mjög fáum stelpum sem höfðu ekki fallið fyrir smeðjulegum persónutöfrum þeirra einhverntímann síðan í grunnskóla. Þetta gerði þá að sjálfsögðu enn ákveðnari í að heilla hana, og yfirleitt forðaðist hún að vera innan við hundrað metra frá þeim. Jæja, þetta yrði áhugavert.

Oliver var ekki kominn svo hún settist við autt borð eins langt frá Dave og Kevin og hún gat. Misty Cooper kom um leið. -Hvað má bjóða þér? Spurði hún vingjarnlega eins og allaf, en hún var dóttir eigandans og hafði unnið þarna síðan hún var krakki.

-Ég ætla að fá kakóbolla, en ég er að bíða eftir... vini mínum, kom hún út úr sér eftir vandræðalega þögn meðan hún leitaði að viðeigandi lýsingu á hvað Oliver Morgan var henni. Varla segði hún strák, eða manni... Oo, nú færu kjaftasögurnar alvarlega í gang...

-Já, sagði Misty og leit upp þegar útihurðin opnaðist. -Honum? Spurði hún svo lágt með aðdáun í röddinni. Dani leit við og klemmdi saman varirnar. -Mhmm.

Oliver var alveg jafn hrikalega aðlaðandi og fyrr um daginn, en var núna í ljósum buxum og peysu utan yfir skyrtunni.

-Sæl, sagði hann og settist á móti henni. -Ég fæ bara kaffi hjá þér? Sagði hann við Misty sem hripaði það niður og fór með bros á vör.

-Þú lítur vel út, sagði hann svo við Dani og brosti.

-Þú líka, svaraði hún og fann sjálfstraustið vaxa, sér til mikillar gleði.

hæhæÞórey Ómarsdóttir

Lítið að frétta, nema það að við Kiddi erum að fara að GIFTA OKKUR!! :) Jeij!
Dagurinn er ákveðinn, kirkjan bókuð og salurinn á hreinu. Já gott fólk, þetta er að gerast... 16. ágúst er dagurinn.

ég er búin að setja inn tvær undirsíður: eina um brúðkaupið og eina um giftingar almennt. Mér finnst upplýsingar um þetta allt saman frekar aumingjalegar fyrir þær brúðir sem eru staðsettar annarstaðar en á höfuðborgarvæðinu...

jæja jæja...

bara að ganni ;)Þórey Ómarsdóttir

http://www.myheritage.com/collage

velkomin í 2008Þórey Ómarsdóttir

Jæja jæja...

 

Bara komið nýtt ár og maður er enn í sama farinu... hehe ekki að farið mitt sé neitt slæmt J gott að vera að vinna 4 tíma á dag og fá samt milli 80 og 100 þúsund útborgað... gott að eiga yndislega fjölskyldu og notalegt heimili...

 

 

Ég er að vinna fyrir mömmu núna líka. Hjálpa henni að undirbúa sýningarnar í sumar (hún er að verða 45 ára og heldur upp á það með rosa sýninga-keðju)

Fyrir þá sem vilja vita er ég semsagt að vinna á mánudögum og þriðjudögum í Freyjulundi frá ca 8-9 á morgnana til svona 12-1, og á miðvikudögum, fimmtudögum og sunnudögum á Gallup frá 6-10 á kvöldin. Föstudagar og laugardagar eru frí, nema eins og núna þegar ég er að vinna upp fríið í  desember og er líka á laugardögum...

 

Síminn minn er... ja þið sem ég vil að hafi númerið mitt eigið það, svo þið vitið núna á hvaða tímum er hægt að hringja í mig  ;) Oh, annars ætla ég nú að bjóða henni Rósu minni í heimsókn fljótlega... alltaf frestast það... LOFA að vinna í því!!! J

Ég á líka eftir að fá addressuna að vefsíðunni hennar Írisar litlu skottu! Uss, hvað ég er léleg vinkona...

 

Jæja krúttin mín. Skrifa næst um eitthvað skemmtilegt...

Þórey Ómarsdóttir

Jæja, ég fór eftir ráðum þínum Þórdís J Skrifa bara í word J

 

Já, ég man ekkert hvað ég var að skrifa um sem eyddist út, svo hér kemur glæný færsla...

Hver hefur prufað Vii leikjatölvuna? Því við keyptum okkur þannig og hún er ÆÐI!!! Ekkert smá gaman að leika sér í henni. Bara algjör snilld J Og náttúrulega pínulítil og hvít, svo hún passar við allt J Við keyptum hana og svo flatskjá í svefnherbergið. Hvítan háglans samsung flatskjá. Ótrúlega flottur. Og notalegt að geta kúrt fyrir framan sjónvarpið á kvöldin.

Ég er að vinna á kvöldin alla daga nema fimmtudaga og föstudaga, eða reyndar er vaktin á laugardögum milli 10.30 og 14.30. Maður verður víst að reyna að vinna sér inn einhverja peninga... Við erum búin að sækja um leikskóla fyrir Ylfu og vonandi fær hún pláss næsta haust og þá fer ég að vinna á daginn. Ég veit reyndar ekkert hvað mig langar að gera, en það kemur í ljós. Ég er nokkuð viss um að geta fengið vinnu í bakaríinu aftur, en ég fer ekki þangað nema EKKERT annað sé í boði...

Það er minna en mánuður til jóla og ég er komin í ENN meira jólaskap! Vildi óska að ég ætti FULLT af peningum og gæti skellt mér suður og verslað og verslað og verslað... er með mikla þörf fyrir að eyða peningum, sem er frekar slæmt því ég á enga :o/ En svona er þetta... Ég er farin að plana hvar ég vil hafa jólaskraut. Við erum mjög minimalísk í skreytingum svo það verða fáir en vel valdir staðir ; ) Svo erum við farin að ráðstafa jóladgunum á fjölskylduna, plana hver verður hvar hvaða dag... Ú ég hlakka til jólanna! Góður matur, gjafir, notalegheit og kertaljós... er eitthvað betra?

No. 6Þórey Ómarsdóttir

ok. var búin að skrifa langa færslu um hitt og þetta sem eyddist út af einhverjum ástæðum og ég er of pirruð til að skrifa hana aftur. Svo ekkert meir í bili frá mér.

No. 5 bráðum koma jólin...Þórey Ómarsdóttir

No. 4Þórey Ómarsdóttir

Verður þetta nýjasta leiðin hjá stjörnunum til að halda vextinum eftir barnsburð?

Mér finnst nú allt í lagi að fólk geri þetta þegar konan getur ekki gengið með barn af líffræðilegum ástæðum, en er ekki hætta á að þetta gangi út í öfgar ef allir sem eiga nóg af peningum fara að borga konum fyrir að ganga með börn, bara svo maður missi ekki úr vinnu og haldi vextinum?... En hvað veit ég, kannski getur frú Dennis Quaide ekki gengið með barn...

Dennis Quaide og frú eignuðust tvíbura sem önnur kona gekk með

Dennis Quaid og eiginkona hans Kimberley tóku á móti nýfæddum tvíburunum Thomas Boone Quaid og Zoe Grace Quaide síðast liðinn fimmtudag á heimili sínu í Santa Monica í Kaliforníu. Dennis og Kimberley eru blóðforeldrar tvíburanna sem önnur kona gekk með fyrir þau.

Thomas vó um 3 kíló og systir hans var 2,5 kíló.

„Guð hefur blessað okkur,” sögðu hinir nýbökuðu foreldrar í tilkynningu til fjölmiðla.

Quaid sem er 53 ára á fyrir soninn Jack Henry Quaid frá fyrra hjónabandi sínu með Meg Ryan. Quaid og Kimberley Buffington voru gefin saman 2004.